تاریخچه و توسعه ترانسفورماتورهای نوع خشک:
اولین ترانسفورماتور جهان در سال 1876 متولد شد. ساختار بسیار ساده ای داشت و عایق هوا بود. در سال 1885، مجارستان با موفقیت یک ترانسفورماتور عایق هوا با مدار مغناطیسی بسته به معنای مدرن تولید کرد. توسعه و کاربرد ترانسفورماتورها وارد دوره ای از توسعه سریع شد. توسعه صنعت ترانسفورماتور به سمت ولتاژ بالاتر و ظرفیت بیشتر در حال حرکت است.
در سال 1912، ترانسفورماتور غوطه ور در روغن متولد شد. مشکل عایق ترانسفورماتورهای ولتاژ بالا و مشکل اتلاف حرارت ظرفیت زیاد را بهتر حل کرد. به سرعت به یک محصول اصلی در زمینه ترانسفورماتور تبدیل شد و تا به امروز به طور گسترده مورد استفاده قرار گرفته است. روغن ترانسفورماتور، محیط عایق ترانسفورماتورهای سنتی غوطه ور در روغن، کلید حل مشکلات عایق کاری و اتلاف حرارت ترانسفورماتورها است. با این حال، کاستی های ذاتی نیز دارد: به راحتی می سوزد یا حتی منفجر می شود، نیاز به بازرسی و تعویض منظم دارد و ترانسفورماتور ممکن است محیط را آلوده کند.
با توسعه ساخت و ساز شهری و افزایش نیازهای ایمنی مردم، ترانسفورماتورهای غوطه ور در روغن دیگر برای کاربردهای پر تقاضا مناسب نیستند و ترانسفورماتورهای نوع خشک عایق شده با رزین اپوکسی پدید آمده اند.
در سال 1965 شرکت آلمانی TU اولین ترانسفورماتور نوع خشک عایق شده با رزین اپوکسی را تولید کرد که در آن از سیم پیچ های هادی آلومینیومی استفاده شده بود و لایه بیرونی با رزین اپوکسی عایق بندی شده بود که مشکل مقاومت عایق پایین ترانسفورماتورهای نوع خشک عایق هوا را حل کرد.
رزین اپوکسی یک ماده عایق جامد غیر قابل احتراق است. چنین ترانسفورماتورهای نوع خشک دارای مزایای استحکام عایق بالا، بدون احتراق یا انفجار، عدم نیاز به تعمیر و نگهداری و حفاظت از محیط زیست هستند. آنها به طور گسترده در سراسر جهان، به ویژه در اروپا مورد استفاده قرار گرفته اند.
فقط در سی سال،ترانسفورماتورهای نوع خشک با عایق رزین اپوکسیدر فناوری، فرآیند و مواد به پیشرفت خود ادامه داده اند و به شاخه بسیار مهمی از خانواده ترانسفورماتور تبدیل شده اند. اکثر ترانسفورماتورهای نوع خشک با عایق رزین اپوکسی امروزی از سیم پیچ های هادی مسی استفاده می کنند و با رزین با درجه عایق F یا H در خلاء ریخته گری می شوند.
پیشرفت های جدید به طور مداوم در کاهش تلفات، کاهش نویز، بهبود قابلیت اطمینان و افزایش ظرفیت واحد انجام شده است. امروزه استفاده از ترانسفورماتورهای نوع خشک عایق شده با رزین اپوکسی در مکانهای مختلف از جمله ساختمانهای شهری، حملونقل، انرژی، صنایع شیمیایی و غیره بسیار گسترده و متداول شده است. ترانسفورماتورها ترانسفورماتورهای الکتریکی، ترانسفورماتورهای قدرت، ترانسفورماتورهای ایزوله، ترانسفورماتورهای یکسو کننده، ترانسفورماتورهای کوره الکتریکی، ترانسفورماتورهای تحریک، ترانسفورماتورهای یکسو کننده کششی و انواع دیگر را توسعه داده اند.
کشور من فناوری تولید ترانسفورماتور نوع خشک با عایق رزین اپوکسی را در دهه 1970 معرفی کرد، اما توسعه و کاربرد فناوری بسیار کند بود. در اواخر دهه 1980 و اوایل دهه 1990، با معرفی فناوری جدید تولید ترانسفورماتورهای نوع خشک و توسعه سریع اقتصاد ملی با توسعه و بهبود قابل توجه استانداردهای زندگی مردم، استفاده از ترانسفورماتورهای نوع خشک به سرعت رایج شده است. . توسعه فناوری ترانسفورماتورهای نوع خشک داخلی نیز از هضم و جذب به سمت خودسازی حرکت کرده و به سطح پیشرفته بین المللی رسیده است.
تاکنون مقیاس تولید داخلیترانسفورماتورهای نوع خشکرتبه اول جهان را به خود اختصاص داده است و سطح فناوری محصول و قابلیت های توسعه بسیاری از تولیدکنندگان وارد رتبه های پیشرفته بین المللی شده است.
"ایمن تر، تمیزتر، کارآمدتر" بخشی از الزامات زندگی ما شده است. ظهور و استفاده از ترانسفورماتورهای نوع خشک با عایق رزین اپوکسی نشان دهنده این نیاز مردم است و توسعه ترانسفورماتورهای نوع خشک نیز با این نیاز سازگار است. بهبود مستمر
