Gnee فولاد (تیانجین) شرکت، Ltd
+8615824687445
با ما تماس بگیرید
  • تلفن: +86-372-5055135
  • اوباش: +8615824687445
  • فکس: +86-372-5055135
  • ایمیل:ppgi@gescosteel.com
  • افزودن: شماره4-1114، ساختمان بیچن، شهر بیچانگ، منطقه بیچن، تیانجین، چین
چرا ما را انتخاب کنید

قیمت های رقابتی

قیمت‌های ما رقابتی است و برای اطمینان از رضایت مشتریان، گزینه‌های قیمت‌گذاری و تخفیف‌های انعطاف‌پذیری را ارائه می‌دهیم.

تیم باتجربه

تیم ما متشکل از متخصصان با تجربه با تخصص مورد نیاز برای رفع نیازهای خاص مشتریان است.

حضور جهانی

ما یک حضور جهانی قوی داریم، با دفاتر در مکان های مختلف، که ما را قادر می سازد خدمات خود را به مشتریان در سراسر جهان ارائه دهیم.

 

توسعه پایدار

ما متعهد به ترویج توسعه پایدار با همکاری با تولید کنندگان و تامین کنندگانی هستیم که استانداردهای اخلاقی و زیست محیطی ما را برآورده می کنند.

 

فولاد آلیاژی چیست؟

 

فولاد آلیاژی نوعی فولاد است که حاوی عناصری غیر از کربن مانند نیکل، کروم و منگنز برای بهبود خصوصیات آن است. این عناصر افزوده شده، استحکام، سختی و دوام فولاد را افزایش داده و آن را برای استفاده در کاربردهای مختلف از جمله ساخت و ساز، ساخت و حمل و نقل مناسب می کند. فولاد آلیاژی را می توان از طریق روش های مختلفی از جمله افزودن عناصر در طول فرآیند ساخت یا از طریق عملیات حرارتی پس از تولید فولاد ساخته شد.

 

صفحه اصلی 1234567 صفحه آخر 1/9
مزایای فولاد آلیاژی

افزایش قدرت

افزودن عناصر آلیاژی مانند کروم، نیکل و مولیبدن می تواند استحکام فولاد را به میزان قابل توجهی افزایش دهد و آن را برای کاربردهای پر استرس مناسب تر کند.

 

چقرمگی بهبود یافته

فولاد آلیاژی به دلیل وجود عناصر آلیاژی، چقرمگی بالاتری نسبت به فولاد کربنی دارد که باعث می شود در برابر شکستگی و تغییر شکل مقاومت بیشتری داشته باشد.

 

مقاومت در برابر سایش افزایش یافته است

فولاد آلیاژی به دلیل وجود کاربیدهای سخت و مقاوم در برابر سایش، مقاومت به سایش بالایی دارد و برای استفاده در کاربردهایی که سایش نگرانی است، ایده آل است.

 

افزایش مقاومت در برابر خوردگی

افزودن عناصر آلیاژی مانند کروم و نیکل مقاومت به خوردگی فولاد آلیاژی را بهبود می بخشد و آن را برای استفاده در محیط های سخت مناسب می کند.

ماشینکاری بهبود یافته

ماشینکاری فولاد آلیاژی در مقایسه با سایر فولادهای با مقاومت بالا آسان‌تر است و برای استفاده در کاربردهای با دقت بالا ایده‌آل است.

تطبیق پذیری

فولاد آلیاژی را می توان به گونه ای طراحی کرد که ویژگی های خاصی مانند سختی یا شکل پذیری بالا از خود نشان دهد که آن را برای طیف گسترده ای از کاربردها مناسب می کند.

مقرون به صرفه

فولاد آلیاژی معمولاً نسبت به سایر مواد با مقاومت بالا مانند آلیاژهای تیتانیوم یا نیکل ارزان‌تر است، در حالی که هنوز خواص مکانیکی مشابهی دارد.

 

انواع اصلی فولاد آلیاژی چیست؟

 

فولاد کم آلیاژ
فولادهای کم آلیاژ آنهایی هستند که عناصر آلیاژی کمتر از 8 درصد از ترکیب فلز را تشکیل می دهند. این عناصر آلیاژی برای بهبود خواص مکانیکی فولاد اضافه می شوند. به عنوان مثال: مولیبدن استحکام را بهبود می بخشد. نیکل چقرمگی فلز را افزایش می دهد، کروم استحکام در دمای بالا، مقاومت در برابر خوردگی و سختی را اضافه می کند.
فولاد کم آلیاژ به طور گسترده در صنعت ساخت و ساز استفاده می شود. کاربردهای رایج این فولاد عبارتند از: وسایل نقلیه نظامی، تجهیزات ساختمانی، کشتی ها، خطوط لوله، مخازن تحت فشار، فولاد سازه ای و سکوهای حفاری نفت.

 

فولاد کم آلیاژی با استحکام بالا (HSLA).
فولاد کم آلیاژ با استحکام بالا (HSLA) یا فولاد میکروآلیاژی، هم استحکام بالا و هم مقاومت در برابر خوردگی جوی خوبی را ارائه می دهد. شش دسته اصلی فولاد HSLA وجود دارد: فولاد هوازدگی، فولادهای فریت سوزنی، فولادهای احیا شده با پرلیت، فولادهای دوفاز، فولادهای نورد کنترلی و فولادهای فریت-پرلیت میکروآلیاژی. معمولاً از مس، کروم، فسفر و سیلیکون برای افزایش مقاومت در برابر خوردگی استفاده می شود، در حالی که از وانادیوم، نیوبیم، تیتانیوم و مس برای افزایش استحکام استفاده می شود. استحکام زیاد فولادهای HSLA می تواند شکل دهی آنها را دشوار کند.
HSLA به طور گسترده در صنعت خودرو استفاده می شود. فولاد نورد گرم HSLA را می توان برای سیستم های تعلیق، شاسی، چرخ ها و مکانیزم های صندلی استفاده کرد. در حالی که فولادهای نورد سرد HSLA را می توان برای تقویت کننده ها و براکت های صندلی استفاده کرد.

 

فولاد با آلیاژ بالا
فولاد پر آلیاژ به دلیل آلیاژ بالای آن که بیش از 8 درصد از ترکیب کل فولاد را تشکیل می دهد متمایز می شود. تولید فولاد با آلیاژ بالا می تواند گران باشد و کار با آن می تواند چالش برانگیز باشد. با این حال، این گریدها به دلیل سختی، مقاومت در برابر خوردگی و چقرمگی، برای کاربردهای خودرو، اجزای ساختاری، پردازش شیمیایی و تجهیزات تولید برق مناسب هستند.

 

فولاد ضد زنگ
فولاد ضد زنگ یکی از شناخته شده ترین فولادهای آلیاژی و مقاوم در برابر خوردگی است. معمولاً ترکیبی از نیکل، کروم و مولیبدن به عنوان عناصر آلیاژی اصلی دارد که حدود 11-30 درصد از ترکیب فولاد را تشکیل می‌دهند. سه نوع فولاد ضد زنگ وجود دارد: آستنیتی، فریتی و مارتنزیتی.
فولادهای آستنیتی معمولاً برای حاوی مایعات و ماشین آلات خورنده برای صنایع معدنی، شیمیایی، معماری یا داروسازی استفاده می‌شوند. مقادیر بالایی از نیکل (تا 35%)، مولیبدن، کروم ({1}}%)، و نیوبیم در فولادهای آستنیتی با حداکثر کربن 15/0 0 یافت می‌شود. فولادهای آستنیتی اغلب بهترین مقاومت در برابر خوردگی را در بین تمام فولادهای زنگ نزن دارند. این فولادها همچنین شکل پذیری و استحکام بالایی دارند و معمولاً برای خواصشان در دماهای شدید مورد نظر هستند.
فولاد فریتی که در ماشین آلات صنعتی و اتومبیل استفاده می شود، از گرید فولاد ضد زنگ با کمتر از 0.10 درصد کربن و بیش از 12 درصد کربن است. این درجه از فولاد برای مقاومت در برابر خوردگی و اکسیداسیون، به طور خاص تر در برابر خوردگی ناشی از ترک ایجاد شده است. این فولادها اساساً قادر به سخت شدن از طریق عملیات حرارتی نیستند و فقط می توان آنها را با نورد سرد کمی سخت کرد.
فولادهای مارتنزیتی که بیشتر برای کارد و چنگال استفاده می شود، دارای محتوای کروم معمولی 11.6 تا 18 درصد با کربن 1.2 درصد و گاهی اوقات نیکل هستند. به عنوان یک گروه، بیشترین محتوای کروم فولادهای مارتنزیتی کمتر از بیشترین میزان کروم برای فولادهای فریتی و آستنیتی است. فولادهای مارتنزیتی به دلیل سختی استثنایی خود با مقاومت در برابر خوردگی ملایم شناخته می شوند. این باعث می شود آنها برای کارد و چنگال، آچار، ابزار جراحی و توربین ها ایده آل باشند.

 

فولاد میکروآلیاژی
فولادهای کم آلیاژ با استحکام بالا (HSLA) اغلب به عنوان فولادهای میکروآلیاژی شناخته می شوند.

 

فولاد پیشرفته پیشرفته (AHSS)
فولاد پیشرفته پیشرفته (AHSS) در درجه اول در صنعت خودرو استفاده می شود. این آلیاژ فلزی نقش کلیدی در کاهش وزن کلی خودروها دارد. این دارای خواص منحصر به فردی است، مانند: استحکام بالا و شکل پذیری بهینه - که آن را برای کاربردهای خودرو ایده آل می کند.

 

فولاد ماراژینگ
فولاد ماراژینگ یک نوع خاص از آلیاژ فولاد با محتوای کربن کم است. این فولاد بسیار مقاوم در مقایسه با اکثر فولادها، چقرمگی و شکل پذیری خوبی دارد. برخلاف سایر آلیاژهای فولادی، فولاد ماراژینگ با رسوب ترکیبات بین فلزی سخت می شود، نه با حضور کربن. فولاد ماراژینگ به دلیل کمبود کربن و استفاده از بارش بین فلزی، استحکام و سختی بالا را با شکل پذیری نسبتاً بالا ترکیب می کند. انواع رسوب اصلی Ni3Mo، Ni3Ti، Ni3Al و Fe2Mo هستند که در بخش های با حجم بالا نیز وجود دارند. فولادهای ماراژینگ عمدتاً در بخش هوافضا و همچنین در ساخت ابزار و تسلیحات استفاده می شوند.

 

فولاد ابزار
فولاد ابزار اصطلاحی است که برای توصیف طیفی از فولادهای کربنی و آلیاژی استفاده می شود که برای تولید ابزار مناسب هستند. این فولادها با سختی، مقاومت در برابر سایش، چقرمگی و مقاومت در برابر نرم شدن در دماهای بالا متمایز می شوند. چقرمگی کاربردی ایده آل فولاد ابزار و مقاومت در برابر نرم شدن در دماهای بالا. کاربرد ایده آل فولاد ابزار برای ساخت ابزار شامل (اما نه محدود به) قالب های ماشینی و ابزارهای دستی است.

 
فرآیندهای تولید فولاد آلیاژی

 

روش های مورد استفاده برای تولید فولاد آلیاژی شامل روش هایی است که از عناصر آلیاژی مانند کروم، نیکل، مولیبدن، وانادیم و غیره استفاده می شود. بسته به نوع و عیار فولاد مورد نیاز، فرآیندهای مختلفی برای ایجاد فولاد آلیاژی استفاده می شود. برخی از فرآیندهای رایج عبارتند از:

فرآیند کوره قوس الکتریکی (EAF).

مواد اولیه خوراک برای این روش ضایعات فولاد یا آهن احیا شده مستقیم (DRI) است که در یک کوره الکتریکی ذوب می شود. با دمیدن اکسیژن یا گاز زدایی خلاء، عناصر آلیاژی به فولاد مذاب وارد شده و تصفیه می شوند. سپس فولاد به اسلب، شمش، شکوفه، بیلت یا اشکال دیگر تبدیل می شود.

 

فرآیند تولید فولاد اکسیژن پایه (BOS).

مواد اولیه اولیه برای این روش آهن خام خام از کوره بلند و ضایعات فولاد است و ناخالصی ها با دمیدن اکسیژن به یک مبدل اکسید می شوند. با گاز زدایی خلاء یا متالورژی ملاقه ای، عناصر آلیاژی قبل از تصفیه به فولاد مذاب وارد می شوند. سپس فولاد به اسلب، شمش، شکوفه، بیلت یا اشکال دیگر تبدیل می شود.

 

فرآیند کوره القایی الکتریکی (EIF).

در این روش، ضایعات فولاد خام اولیه است و با استفاده از القای الکترومغناطیسی در کوره القایی ذوب می شود. متالورژی ملاقه برای پالایش فولاد مذاب پس از معرفی عناصر آلیاژی استفاده می شود. سپس فولاد به اسلب، شمش، شکوفه، بیلت یا اشکال دیگر تبدیل می شود.

 

فرآیند بوته

با ذغال چوب به عنوان منبع سوخت، این روش فروآلیاژها، ضایعات فولاد و آهن فرفورژه را در یک بوته هوای بدون هوا ذوب می کند. ترکیب ماده خوراک میزان کربن و عناصر آلیاژی را تنظیم می کند. پس از ذوب، فولاد به شکل شمش در می آید.

 

فرآیند بسمر

آهن خام به عنوان ماده اولیه برای این فرآیند عمل می کند و هوا به یک مبدل گلابی شکل دمیده می شود تا آلاینده ها را اکسید کند. می توان اجزای آلیاژی و محتوای کربن را با افزودن فرومنگنز یا spiegeleisen (یک آهن خام غنی از منگنز) به فولاد مذاب تنظیم کرد. پس از ذوب، فولاد به شکل شمش در می آید.

 

فرآیند اجاق باز

آهن خام و ضایعات فولاد مواد اولیه اولیه مورد استفاده در این فرآیند هستند که با استفاده از گاز یا نفت به عنوان سوخت، آنها را در یک آتشدان کم عمق ذوب می کنند. سنگ آهک، سنگ آهن و سایر مواد را می توان به فولاد مذاب اضافه کرد تا آلیاژ و محتوای کربن را تنظیم کند. پس از ذوب، فولاد به شکل شمش در می آید.

پس از ریخته‌گری، شمش‌های فولاد آلیاژی، شکوفه‌ها، بیلت‌ها یا اسلب‌ها بیشتر پردازش می‌شوند تا اشکال و اشکال مختلفی از محصولات فولادی آلیاژی از جمله میله‌ها، میله‌ها، سیم‌ها، ورق‌ها، صفحات، خطوط لوله و لوله‌ها ایجاد شود. روش‌های پردازش اضافی شامل نورد گرم، نورد سرد، فرآیند آهنگری، ماشین‌کاری، عملیات حرارتی و عملیات سطحی است.

 

 

 
کاربردهای آلیاژهای فولادی در صنایع مختلف
 
01/

ساخت و ساز
آلیاژهای فولادی به دلیل استحکام و دوام بالا در ساخت و ساز بسیار مورد استفاده قرار می گیرند. آنها برای ساختمان ها، پل ها و سایر پروژه های زیربنایی استفاده می شوند. آنها می توانند بارها و تنش های بالا را تحمل کنند و برای کاربردهای سازه ای ایده آل هستند. همچنین در برابر آتش و خوردگی مقاوم است و آن ها را به گزینه ای محبوب برای ساختمان ها در مناطق ساحلی یا مرطوب تبدیل می کند. علاوه بر این، آلیاژهای فولادی قابل بازیافت هستند و آنها را به گزینه ای سازگار با محیط زیست برای ساخت و ساز تبدیل می کند. به طور کلی، آلیاژهای فولادی یک ماده همه کاره و قابل اعتماد برای ساخت و ساز هستند و خواص آنها آنها را به یک جزء ضروری از زیرساخت های مدرن تبدیل می کند.

02/

خودرو
آلیاژهای فولادی به دلیل استحکام و دوام بالا به طور گسترده در دنیای خودرو مورد استفاده قرار می گیرند. اینها فریم خودرو، اجزای موتور، سیستم تعلیق و قطعات بدنه را تولید می کنند. آنها مقاومت بسیار خوبی در برابر خوردگی دارند، که یک عامل مهم در کاربردهای خودرویی است، جایی که قرار گرفتن در معرض رطوبت و نمک جاده می تواند باعث زنگ زدگی شود. آنها همچنین مقرون به صرفه هستند و به اشکال و اندازه های مختلف شکل می گیرند. در سال‌های اخیر، گرایش به سمت خودروهای سبک منجر به توسعه آلیاژهای فولادی با استحکام بالا شده است که در عین کاهش وزن و بهبود بهره‌وری سوخت، استحکامی مشابه آلیاژهای فولادی سنتی دارند.

03/

هوافضا
آلیاژهای فولادی به دلیل استحکام، چقرمگی و مقاومت در برابر خوردگی و حرارت، کاربردهای گسترده ای در صنعت هوافضا دارند. آنها در ساخت چارچوب هواپیما، قطعات موتور، ارابه فرود و سایر اجزای حیاتی استفاده می شوند. آلیاژهایی مانند فولاد ضد زنگ و تیتانیوم برای کاربردهای هوافضا محبوب هستند زیرا سبک وزن و در عین حال بادوام هستند و می توانند دما و فشار بالا را تحمل کنند. همچنین، آلیاژهای فولادی را می توان تا خواص خاصی پردازش کرد و آنها را برای کاربردهای مختلف هوافضا مناسب می کند.

04/

انرژی
آلیاژهای فولادی به طور گسترده در انرژی استفاده می شود. آلیاژهای فولادی در تجهیزات حفاری، خطوط لوله و سکوهای دریایی در صنعت نفت و گاز استفاده می شود.
آنها همچنین در تولید برق از جمله نیروگاه های هسته ای برای کشتی های راکتور و ژنراتورهای بخار استفاده می شوند. علاوه بر این، آلیاژهای فولادی در توربین‌های بادی، پنل‌های خورشیدی و سایر فناوری‌های انرژی تجدیدپذیر استفاده می‌شوند. آلیاژهای فولادی مورد استفاده در صنعت انرژی باید دارای استانداردهای ایمنی و عملکرد بالا و مطابق با مقررات و الزامات زیست محیطی باشند. تحقیق و توسعه مداوم بر بهبود کارایی و پایداری آلیاژهای فولادی در کاربردهای انرژی متمرکز است.

05/

تولید
صنایع تولیدی برای ماشین آلات، ابزار و تجهیزات خود به شدت به آلیاژهای فولادی متکی هستند. استحکام، دوام و چکش خواری فولاد آن را به یک ماده ایده آل برای تولید تبدیل می کند. به عنوان مثال، آلیاژهای فولادی ابزارهای برش صنایع مختلف، ماشین آلات صنعتی و اجزای فلزی را ایجاد می کنند. علاوه بر این، از آلیاژهای فولادی برای ساختن تاسیسات تولیدی گسترده مانند کارخانه ها و کارخانه های تولید استفاده می شود. استحکام و دوام فولاد برای پشتیبانی ساختاری و محافظت در برابر ماشین آلات و تجهیزات سنگین ضروری است. علاوه بر این، استفاده از آلیاژهای فولادی در تولید می‌تواند کارایی و طول عمر ماشین‌آلات را بهبود بخشد و به کسب‌وکارها در کاهش هزینه‌های نگهداری و افزایش بهره‌وری کمک کند.

06/

پزشکی
آلیاژهای فولادی به دلیل استحکام، دوام و زیست سازگاری عالی در تجهیزات پزشکی نیز استفاده می شوند. فولاد ضد زنگ به دلیل مقاومت در برابر خوردگی و قابلیت استریل کردن، معمولاً برای ابزارهای جراحی، ابزارهای دندانپزشکی و ایمپلنت ها استفاده می شود. برخی از آلیاژهای فولادی با استحکام بالا مانند صفحات استخوانی، پیچ ها و میله ها نیز در ایمپلنت های ارتوپدی استفاده می شوند. استفاده از آلیاژهای فولادی در تجهیزات پزشکی با ارائه تجهیزات قابل اعتماد و طولانی مدت که می تواند در شرایط سخت روش های پزشکی مقاومت کند، به بهبود نتایج بیمار کمک کرده است.

 

خواص آلیاژهای فولادی
ALLOY SEAMLESS STEEL SQUARE PIPE 20CrMo
20CrMo ALLOY SEAMLESS STEEL SQUARE PIPE
ALLOY SEAMLESS STEEL SQUARE PIPE 42CrMo
40Cr ALLOY SEAMLESS STEEL SQUARE PIPE

ویژگی های مکانیکی
●قدرت
استحکام یک ویژگی مکانیکی حیاتی آلیاژهای فولادی است و به عنوان توانایی مقاومت در برابر تغییر شکل و شکست تحت تنش تعریف می شود. استحکام یک آلیاژ فولاد به ترکیب، پردازش و ریزساختار آن بستگی دارد. آلیاژهای فولادی را می توان بر اساس استحکام به چند دسته طبقه بندی کرد که شامل فولاد کم، متوسط ​​و بالا می شود.

● شکل پذیری
شکل پذیری یکی دیگر از خواص مکانیکی مهم آلیاژهای فولادی است و به توانایی یک ماده برای تغییر شکل پلاستیکی تحت تنش کششی بدون شکستگی اشاره دارد. این یک ویژگی مهم در کاربردهایی است که نیاز به شکل گیری یا شکل دادن به مواد دارند. آلیاژهای فولادی با شکل پذیری بالا می توانند قبل از شکست دچار تغییر شکل پلاستیکی قابل توجهی شوند، در حالی که آنهایی که انعطاف پذیری پایینی دارند به طور ناگهانی بدون تغییر شکل زیاد از بین می روند.

●سختی
سختی مقاومت مواد را در برابر فرورفتگی یا خراش اندازه گیری می کند. این یک ویژگی مکانیکی مهم برای آلیاژهای فولادی مورد استفاده در ابزار و ماشین آلات است. عملیات حرارتی می تواند آلیاژهای فولاد را سخت کند، مانند کوئنچ و تمپر. این را می توان با استفاده از تست های مختلف، از جمله تست سختی Rockwell و Vickers اندازه گیری کرد.

●سختی
چقرمگی توانایی مقاومت در برابر شکست تحت تنش زیاد است. در آلیاژهای فولادی، چقرمگی تحت تأثیر عوامل ریزساختاری مانند اندازه دانه، شکل، جهت، ناخالصی ها و عناصر آلیاژی قرار می گیرد. این چقرمگی را می توان با استفاده از چندین روش ارزیابی کرد، مانند تست ضربه چارپی و تست چقرمگی شکست. چقرمگی بالا برای کاربردهایی که مواد در معرض بارگذاری دینامیکی یا ضربه ای قرار می گیرند، مانند اجزای ساختاری یا قطعات ماشین آلات، مطلوب است.

 

مشخصات فیزیکی
●تراکم
چگالی یک ویژگی فیزیکی آلیاژهای فولادی است که وزن آنها را در واحد حجم تعیین می کند. آلیاژهای فولادی بسته به ترکیب و فرآوری آنها دارای طیف وسیعی از چگالی هستند. چگالی می تواند وزن و مناسب بودن مواد را برای کاربردهای خاص، مانند ساخت سازه ها یا وسایل نقلیه، ارزیابی کند.

●رسانایی حرارتی
رسانایی حرارتی به توانایی یک ماده برای انتقال گرما اشاره دارد. آلیاژهای فولادی دارای رسانایی حرارتی متوسطی هستند که بسته به ترکیب و ریزساختار آلیاژ می تواند متفاوت باشد. افزودن عناصر آلیاژی و ناخالصی هایی مانند کربن، نیتروژن و گوگرد بر هدایت حرارتی آلیاژهای فولادی تأثیر می گذارد. به طور کلی، هرچه عناصر آلیاژی بیشتری به فولاد اضافه شود، هدایت حرارتی آن کمتر می شود. علاوه بر این، ریزساختار فولاد، به ویژه وجود مرزهای دانه و عیوب، می تواند بر هدایت حرارتی نیز تأثیر بگذارد.

●رسانایی الکتریکی
رسانایی الکتریکی توانایی یک ماده برای هدایت جریان الکتریکی را اندازه گیری می کند. آلیاژهای فولادی به دلیل مقاومت الکتریکی بالا، هدایت الکتریکی متوسطی دارند. رسانایی الکتریکی آلیاژهای فولادی بسته به عناصر آلیاژی و غلظت آنها متفاوت است. به عنوان مثال، آلیاژهای فولاد ضد زنگ به دلیل وجود کروم و سایر عواملی که جریان الکترون ها را کاهش می دهند، هدایت الکتریکی کمتری نسبت به آلیاژهای فولاد کربنی دارند.

 

خواص شیمیایی
●مقاومت در برابر خوردگی
مقاومت در برابر خوردگی یک ویژگی مهم آلیاژهای فولادی در بسیاری از کاربردها است. برای مثال فولادهای ضد زنگ به دلیل مقاومت در برابر خوردگی استثنایی خود شناخته شده اند. سایر عناصر آلیاژی نیز می توانند مقاومت در برابر خوردگی فولاد را افزایش دهند. عوامل محیطی مانند pH، دما و قرار گرفتن در معرض نمک نیز می توانند بر مقاومت در برابر خوردگی آلیاژهای فولادی تأثیر بگذارند. انتخاب و نگهداری مناسب آلیاژ می تواند مقاومت درازمدت خوردگی را تضمین کند.

● واکنش شیمیایی
واکنش شیمیایی به تمایل فولاد به واکنش با مواد موجود در محیط خود اشاره دارد. برخی از آلیاژهای فولادی واکنش پذیری بالایی دارند، در حالی که برخی دیگر واکنش کمتری دارند. واکنش پذیری فولاد به ترکیب آن و شرایطی که در معرض آن قرار دارد مانند دما و رطوبت بستگی دارد.
فولاد می تواند با اکسیژن، آب، اسیدها و بازها و سایر مواد واکنش دهد که می تواند باعث خوردگی یا تجزیه شیمیایی مواد شود. واکنش‌پذیری شیمیایی فولاد را می‌توان با استفاده از پوشش‌های محافظ یا آلیاژهایی با افزایش مقاومت در برابر خوردگی کنترل کرد. درک واکنش پذیری شیمیایی فولاد برای انتخاب آلیاژ مناسب برای یک کاربرد معین و اطمینان از طول عمر مواد ضروری است.

 

عوامل آلیاژی در فولادهای آلیاژی

 

آهن خالص آنقدر نرم است که نمی‌توان از آن برای ساختار استفاده کرد، اما افزودن مقادیر کمی از عناصر دیگر (مثلاً کربن، منگنز یا سیلیکون) استحکام مکانیکی آن را بسیار افزایش می‌دهد.
آلیاژها معمولاً از فلزات خالص قوی‌تر هستند، اگرچه معمولاً هدایت الکتریکی و حرارتی کمتری دارند. مقاومت مهمترین معیاری است که بسیاری از مصالح سازه ای بر اساس آن قضاوت می شوند. بنابراین از آلیاژها برای ساخت و ساز مهندسی استفاده می شود. اثر هم افزایی عناصر آلیاژی و عملیات حرارتی تنوع فوق العاده ای از ریزساختارها و خواص را ایجاد می کند.

 

کربن.کربن یک عنصر غیر فلزی است که یک عنصر آلیاژی مهم در تمام مواد مبتنی بر فلزات آهنی است. کربن همیشه در آلیاژهای فلزی وجود دارد، یعنی در تمام گریدهای فولاد ضد زنگ و آلیاژهای مقاوم در برابر حرارت. کربن یک آستنیتایز بسیار قوی است و استحکام فولاد را افزایش می دهد. در واقع، این عنصر اصلی سخت‌کننده است و برای تشکیل سمنتیت، Fe3C، پرلیت، اسفروئیدیت و مارتنزیت آهن-کربن ضروری است. افزودن مقدار کمی کربن غیر فلزی به آهن، شکل پذیری عالی آن را با استحکام بیشتر عوض می کند. اگر با کروم به عنوان یک ترکیب جداگانه (کاربید کروم) ترکیب شود، ممکن است با حذف مقداری از کروم از محلول جامد در آلیاژ و در نتیجه کاهش مقدار کروم موجود برای اطمینان از خوردگی، اثر مضری بر مقاومت به خوردگی داشته باشد. مقاومت در برابر خوردگی.

 

کروم.کروم سختی، استحکام و مقاومت در برابر خوردگی را افزایش می دهد. اثر تقویتی تشکیل کاربیدهای فلزی پایدار در مرزهای دانه و افزایش شدید مقاومت در برابر خوردگی، کروم را به یک ماده آلیاژی مهم برای فولاد تبدیل کرد. مقاومت این آلیاژهای فلزی در برابر اثرات شیمیایی عوامل خورنده بر اساس غیرفعال سازی است. برای اینکه غیرفعال شدن اتفاق بیفتد و پایدار بماند، آلیاژ Fe-Cr باید دارای حداقل مقدار کروم حدود 11 درصد وزنی باشد که در بالای آن غیرفعال شدن می تواند رخ دهد و در زیر آن غیرممکن است. کروم می تواند به عنوان یک عنصر سخت کننده استفاده شود و اغلب با یک عنصر سخت کننده مانند نیکل برای ایجاد خواص مکانیکی برتر استفاده می شود. در دماهای بالاتر، کروم به افزایش استحکام کمک می کند. فولادهای ابزار با سرعت بالا بین 3 تا 5 درصد کروم دارند. معمولاً برای کاربردهایی از این نوع در همراهی با مولیبدن استفاده می شود.

 

نیکل.نیکل یکی از رایج ترین عناصر آلیاژی است. حدود 65 درصد از تولید نیکل در فولادهای ضد زنگ استفاده می شود. از آنجایی که نیکل هیچ ترکیب کاربیدی در فولاد ایجاد نمی کند، در محلول در فریت باقی می ماند و در نتیجه فاز فریت را تقویت و سخت می کند. فولادهای نیکل به راحتی عملیات حرارتی می شوند زیرا نیکل سرعت خنک سازی بحرانی را کاهش می دهد. آلیاژهای مبتنی بر نیکل (مانند آلیاژهای Fe-Cr-Ni(Mo)) آلیاژهای شکل‌پذیری و چقرمگی عالی، حتی در سطوح استحکام بالا، از خود نشان می‌دهند و این خواص تا دماهای پایین حفظ می‌شوند. نیکل همچنین انبساط حرارتی را برای ثبات ابعادی بهتر کاهش می دهد. نیکل عنصر پایه سوپرآلیاژها است که گروهی از آلیاژهای نیکل، آهن نیکل و کبالت هستند که در موتورهای جت استفاده می شوند. این فلزات مقاومت بسیار خوبی در برابر تغییر شکل خزش حرارتی دارند و سفتی، استحکام، چقرمگی و پایداری ابعادی خود را در دماهای بسیار بالاتر از سایر مواد ساختاری هوافضا حفظ می‌کنند.

 

مولیبدن.مولیبدن که در مقادیر کم در فولادهای ضد زنگ یافت می شود، سختی و استحکام را به ویژه در دماهای بالا افزایش می دهد. نقطه ذوب بالای مولیبدن آن را برای استحکام بخشیدن به فولاد و سایر آلیاژهای فلزی در دماهای بالا مهم می کند. مولیبدن در حدی که مقاومت کششی و خزشی فولاد را در دمای بالا افزایش می دهد منحصر به فرد است. تبدیل آستنیت به پرلیت را بسیار بیشتر از تبدیل آستنیت به بینیت به تاخیر می اندازد. بنابراین، بینیت ممکن است با خنک کردن مداوم فولادهای حاوی مولیبدن تولید شود.

 

وانادیوموانادیم به طور کلی به فولاد اضافه می شود تا از رشد دانه در طی عملیات حرارتی جلوگیری کند. در کنترل رشد دانه، هم استحکام و هم چقرمگی فولادهای سخت شده و سخت شده را بهبود می بخشد.

 

تنگستنتنگستن کاربیدهای پایداری تولید می کند و اندازه دانه را اصلاح می کند تا سختی را به ویژه در دماهای بالا افزایش دهد. تنگستن به طور گسترده در فولادهای ابزار با سرعت بالا استفاده می شود و به عنوان جایگزینی برای مولیبدن در فولادهای فریتی با فعال سازی کاهش یافته برای کاربردهای هسته ای پیشنهاد شده است.

 

Good Price Cold Rolled API Seamless Steel Pipe

 

نکات نگهداری برای فولاد آلیاژی

●سطح فولاد آلیاژی را همیشه تمیز و خشک نگه دارید. رطوبت و آلاینده ها می توانند باعث خوردگی و سایر اشکال آسیب شوند.

 

●قطعات متحرک را به طور مرتب روغن کاری کنید تا از ساییدگی جلوگیری شود. از روان کننده های با کیفیت بالا و سازگار با فولاد آلیاژی استفاده کنید.

 

●فولاد آلیاژی را به طور منظم برای علائم آسیب مانند ترک، زنگ زدگی و حفره بازرسی کنید. برای جلوگیری از آسیب بیشتر، قطعات آسیب دیده را به سرعت تعمیر یا تعویض کنید.

 

●از تکنیک های ذخیره سازی مناسب برای جلوگیری از خوردگی استفاده کنید. فولاد آلیاژی را در مکانی خشک، خنک و دارای تهویه مناسب نگهداری کنید. آن را از فلزات دیگری که می توانند باعث خوردگی گالوانیکی شوند دور نگه دارید.

 

●از قرار دادن فولاد آلیاژی در معرض دماهای شدید به ویژه دماهای بالا خودداری کنید. دمای بالا می تواند باعث شود که فولاد استحکام و دوام خود را از دست بدهد.

 

●هنگام کار با فولاد آلیاژی مراقب باشید، زیرا ممکن است در اثر استرس شکننده و مستعد ترک خوردن باشد. از ابزار و تجهیزات مناسب استفاده کنید و پروتکل های ایمنی مناسب را رعایت کنید.

 

● تعمیر و نگهداری منظم را روی تجهیزاتی انجام دهید که شامل اجزای فولاد آلیاژی است. قطعات فرسوده یا آسیب دیده را بازرسی و تعویض کنید، قطعات متحرک را تمیز و روغن کاری کنید و تجهیزات را در وضعیت مناسبی نگه دارید.

 

 
کارخانه ما

 

کویل فولادی با پوشش رنگی از نظر وزن سبک، از نظر ظاهری زیبا و عملکرد ضد خوردگی خوبی دارد و می تواند به طور مستقیم پردازش شود. رنگ به طور کلی به خاکستری، آبی دریایی، قرمز آجری و غیره تقسیم می شود. عمدتا در تبلیغات، ساخت و ساز، دکوراسیون، لوازم خانگی، لوازم الکتریکی، صنعت مبلمان و صنعت حمل و نقل استفاده می شود. ما به‌عنوان یک شرکت دارای گواهینامه ISO 9001، SGS، کارخانه خود را با مساحت 35 000 متر مربع داریم که به بیش از 500 کارمند خدمات ارائه می‌دهد. 30 خط تولید، 500 تن در روز هر خط، با خروجی سالانه 5،400،000 تن وجود دارد. با 20 سال تجربه تولید و صادرات، ما به مشتریان و پروژه های خود در آمریکای جنوبی، آسیای جنوب شرقی، آسیای مرکزی، خاورمیانه، آفریقا و بازار اروپای شمالی خدمت کرده ایم.

null
null
 
سوالات متداول

 

س: فولاد آلیاژی چیست؟

پاسخ: فولاد آلیاژی یک ماده بر پایه آهن است که علاوه بر کربن، حاوی یک یا چند عنصر عمداً اضافه شده است. عناصر آلیاژی به فولاد اضافه می شوند تا یک یا چند ویژگی فیزیکی و/یا مکانیکی آن را بهبود بخشند، مانند: سختی، استحکام، چقرمگی، عملکرد در دمای بالا، مقاومت در برابر خوردگی و مقاومت در برابر سایش. این عناصر معمولاً 1-50 درصد وزنی ترکیب فلز را تشکیل می دهند. راه های زیادی برای گروه بندی فولادهای آلیاژی وجود دارد. آنها را می توان بر اساس عناصر آلیاژی اصلی آنها (به عنوان مثال، فولادهای ضد زنگ حاوی مقادیر قابل توجهی کروم) یا بر اساس درصد تمام عناصر آلیاژی که فولاد حاوی آنها است (به عنوان مثال، فولاد با آلیاژ بالا معمولاً حاوی بیش از 8٪ عناصر آلیاژی است) گروه بندی کرد. فولاد کم آلیاژ کمتر از 8 درصد دارد.

س: ترکیب فولاد آلیاژی چیست؟

پاسخ: بسته به خواص مورد نظر ماده، فولاد آلیاژی می تواند دارای طیف گسترده و مقادیر متغیری از عناصر آلیاژی باشد. هر یک از این عناصر برای افزایش برخی خواص فولاد مانند سختی یا مقاومت در برابر خوردگی اضافه می شود. عناصر آلیاژی معمولی عبارتند از: بور، کروم، مولیبدن، منگنز، نیکل، سیلیکون، تنگستن و وانادیم. سایر عناصر کمتر رایجی که ممکن است اضافه شوند عبارتند از: آلومینیوم، کبالت، مس، سرب، قلع، تیتانیوم و زیرکونیوم.

س: در فولاد آلیاژی کربن چقدر است؟

پاسخ: محتوای کربن فولاد آلیاژی به نوع فولاد آلیاژی مورد استفاده بستگی دارد. بیشتر فولادها دارای محتوای کربن کمتر از {{0}}.35 درصد وزنی کربن هستند. فولاد کم کربن که برای کاربردهای جوشکاری طراحی شده است، به عنوان مثال، دارای محتوای کربن زیر 0.25% وزنی است و اغلب، محتوای کربن زیر 0.15% وزنی است. با این حال، فولادهای ابزار نوعی فولاد آلیاژی با محتوای کربن بالا، معمولا بین 0.7 تا 1.5 هستند.

س: فولاد آلیاژی چگونه ساخته می شود؟

پاسخ: فولاد آلیاژی از ذوب آلیاژهای پایه در یک کوره الکتریکی در دمای بیش از 1600 درجه به مدت 8-12 ساعت ساخته می شود. سپس در دمای بیش از 500 درجه آنیل می شود تا خواص شیمیایی و فیزیکی را تغییر داده و ناخالصی ها را حذف کند. فلس آسیاب (تولید شده از طریق بازپخت) با استفاده از اسید هیدروفلوئوریک از سطح جدا می شود. آنیل و رسوب زدایی تا زمانی که فولاد ذوب شود تکرار می شود. فولاد ذوب شده بسته به ابعاد مورد نیاز برای نورد و شکل دادن به فرم نهایی ریخته گری می شود.
به طور کلی، فولاد با استفاده از یکی از دو فرآیند ایجاد می شود: کوره قوس الکتریکی (EAF) یا کوره بلند. کوره بلند فرآیند اولیه تبدیل اکسیدهای آهن به فولاد است. آهن خام در کوره بلند با استفاده از کک، سنگ آهن و سنگ آهک تولید می شود. تفاوت EAF با کوره بلند در این است که با ذوب ضایعات فولادی، آهن احیا مستقیم و/یا آهن خام با استفاده از جریان الکتریکی، فولاد مذاب ایجاد می کند.

س: فولاد آلیاژی در کجا استفاده می شود؟

پاسخ: کاربرد فولاد آلیاژی بسیار گسترده است و به نوع فولاد آلیاژی بستگی دارد. برخی از فولادهای آلیاژی برای تولید لوله ها، به ویژه آنهایی که برای مصارف مرتبط با انرژی استفاده می شوند، استفاده می شوند. در حالی که بقیه در تولید ظروف مقاوم در برابر خوردگی، ظروف نقره، قابلمه، تابه و اجزای گرمایشی برای توستر و سایر تجهیزات آشپزخانه استفاده می‌شوند. فولادهای آلیاژی را می توان به دو دسته اصلی تقسیم کرد: فولادهای کم آلیاژ و فولادهای پر آلیاژ. کاربرد فولادهای آلیاژی عمدتاً بر اساس دسته بندی آنها تعیین می شود.
فولادهای کم آلیاژ به دلیل استحکام، ماشین کاری و مقرون به صرفه بودن در بخش های مختلف صنعتی مورد استفاده قرار می گیرند. آنها را می توان در کشتی ها، خطوط لوله، مخازن تحت فشار، سکوهای حفاری نفت، وسایل نقلیه نظامی و تجهیزات ساختمانی یافت.
از سوی دیگر، تولید فولادهای پر آلیاژ می تواند گران باشد و کار با آنها چالش برانگیز باشد. با این حال، آنها به دلیل استحکام، چقرمگی و مقاومت در برابر خوردگی بالا برای کاربردهای خودرو، پردازش شیمیایی و تجهیزات تولید برق مناسب هستند.

س: خواص فولاد آلیاژی چیست؟

پاسخ: فولاد آلیاژی بسته به عناصر آلیاژی خاص و مقدار اضافه شده به فولاد می تواند دارای طیف وسیعی از خواص باشد. برخی از خواص کلیدی مرتبط با برخی از فولادهای آلیاژی عبارتند از: عملکرد بالا، دوام، استحکام بالا، عملکرد خوب در شرایط سخت و مقاومت در برابر خوردگی.

س: برای سخت شدن فولاد آلیاژی چه دمایی لازم است؟

پاسخ: همه فولادهای آلیاژی قابل عملیات حرارتی نیستند. نمونه هایی از فولادهای آلیاژی که قابل عملیات حرارتی نیستند عبارتند از فولادهای زنگ نزن فریتی و آستنیتی. برای اینکه فولاد به اندازه کافی سخت شود، کربن برای سخت شدن آن لازم است. به عنوان مثال، فولادهایی مانند فولادهای مارتنزیتی را می توان تا میزان کربن نسبتاً بالای خود سخت کرد. برای فولادهای آلیاژی که محتوای کربن کافی برای سخت شدن دارند، دمای مورد نیاز برای سخت شدن فولاد آلیاژی معمولاً بین 760-1300 درجه است (بسته به محتوای کربن). درست مانند سایر انواع فولاد، سخت شدن فولاد آلیاژی شامل گرمایش کنترل شده در دماهای بحرانی و به دنبال آن یک مرحله خنک کننده کنترل شده است.

س: فولاد آلیاژی چقدر بادوام است؟

پاسخ: فولادهای آلیاژی نسبت به فولاد کربنی در برابر سایش و پارگی مقاومت بیشتری دارند. فولادهای آلیاژی در برابر خوردگی مقاومت بیشتری دارند و می توانند در محیط های با دمای بالا بدون ترس از آسیب استفاده شوند. فولادهای آلیاژی را می توان برای افزایش استحکام و سختی آنها تحت عملیات حرارتی قرار داد و باعث دوام بیشتر آنها شد.

س: هدف از فولاد آلیاژی چیست؟

ج: فولاد آلیاژی نوعی فولاد آلیاژ شده با عناصر متعددی مانند مولیبدن، منگنز، نیکل، کروم، وانادیم، سیلیکون و بور است. این عناصر آلیاژی برای افزایش استحکام، سختی، مقاومت در برابر سایش و چقرمگی اضافه می شوند.

س: آیا فولاد آلیاژی به راحتی خم می شود؟

پاسخ: اکثر فولادهای کم آلیاژ با استحکام بالا می توانند بارهای پرتنش را تحمل کنند و به راحتی به جای خود برگردند. بسیاری از مهندسان این را توانایی خم شدن "الاستیک" می نامند. این استحکام تسلیم بالا به فولاد اجازه می دهد در برابر خم شدن یا شکستن مقاومت کند. می توانید مزایایی را که در کاربردهای ساختاری به همراه دارد را تصور کنید.

س: مزایای فولاد آلیاژی چیست؟

پاسخ: فولاد آلیاژی چندین مزیت را نسبت به فولاد کربنی سنتی ارائه می دهد: استحکام و دوام بهبود یافته: فولاد آلیاژی استحکام و دوام بیشتری را نشان می دهد و آن را برای کارهای سخت مانند ساخت پل یا کار با ماشین آلات سنگین ایده آل می کند.

س: چند درصد فولاد آلیاژی است؟

A: فولادهای پر آلیاژ حاوی درصد بیشتری از عناصر آلیاژی هستند (بالاتر از 8٪ اما معمولاً حداقل 10٪) در حالی که فولادهای کم آلیاژ حاوی درصد کمی از عناصر آلیاژی هستند (معمولاً بین 1٪ تا 5٪ اما می توانند تا 8 درصد. خواص آلیاژ فولاد به شدت تحت تأثیر عناصر آلیاژی اضافه شده است.

س: فولاد آلیاژی چه درجه ای است؟

A: گریدهای فولادی که به طور مرتب استفاده می شوند و سری های برتر هر نوع محسوب می شوند عبارتند از: فولادهای کربنی: A36، A529، A572، 1020، 1045، و 4130. فولادهای آلیاژی: 4140، 4150، 4340، 9310، و فولادهای Stainless 5210. : 304، 316، 410، و 420.

س: ویژگی های فولاد آلیاژی چیست؟

پاسخ: فولادهای آلیاژی به دلیل خواص افزایش یافته خود در مقایسه با فولاد کربنی ساده مانند: مقاومت در برابر خوردگی، سختی، استحکام، مقاومت در برابر سایش و چقرمگی شناخته می شوند. فولادهای آلیاژی تقریباً در تمام صنایع برای ساخت ابزارهای ساخت و محصولات نهایی استفاده می شوند.

س: دو عنصر اصلی در فولاد آلیاژی چیست؟

پاسخ: فولاد معمولاً بیش از 98 درصد وزنی آهن (Fe) و کمتر از 2 درصد وزنی سایر عناصر است که با آهن آلیاژ می شوند. کربن یک آلیاژ ضروری است و آن عناصر دیگر منگنز و گاهی سیلیکون، کروم، نیکل، مولیبدن، نیوبیم و غیره هستند که بستگی به خواص مورد نظر فولاد دارد.

س: چگونه آلیاژهای فولادی را شناسایی می کنید؟

ج: به جرقه ها نگاه کنید. خطوط مستقیم با چند ستاره فوران در حال حاضر فولاد کربنی "ساده" است. بسیاری از ستارگان احتمالا نوعی فولاد ابزار هستند. همچنین، به رنگ نگاه کنید - رنگ سفید روشن تر احتمالاً دارای عناصر آلیاژی بیشتری است.

س: تفاوت بین فولاد آلیاژی و آلیاژی چیست؟

پاسخ: فولاد کربنی نوعی آلیاژ فولادی با محتوای کربن بین 0.2% تا 2% وزنی است. از طرف دیگر فولاد آلیاژی حاوی مقادیر بیشتری از عناصر آلیاژی مانند کروم و وانادیم است. فلزات آلیاژی معمولاً نسبت به فلزات عنصری خالص در برابر خوردگی و اکسیداسیون مقاومت بیشتری دارند.

س: استحکام کششی فولاد آلیاژی چقدر است؟

پاسخ: استحکام کششی فولاد کم کربن تقریباً 450 مگاپاسکال و استحکام کششی فولاد پرکربن 965 مگاپاسکال است. فولاد آلیاژی در مقایسه با فولاد کربنی استحکام کششی بالاتری دارد. استحکام کششی فولاد آلیاژی بین 758 تا 1882 مگاپاسکال است.

س: آلیاژ فولاد چه رنگی است؟

پاسخ: معمولاً رنگ فولاد به رنگ نقره‌ای یا خاکستری در نظر گرفته می‌شود، بنابراین وقتی حلقه‌ها یا فنرهای فولادی به رنگ دیگری می‌رسند، ممکن است باعث شوک شود. این تغییرات رنگ تاثیری بر تناسب، فرم و عملکرد قطعات ندارد.

ما به عنوان یکی از حرفه ای ترین تولید کنندگان و تامین کنندگان فولاد آلیاژی در چین، خدمات خوب و قیمت رقابتی داریم. لطفا مطمئن باشید که فولاد آلیاژی با کیفیت بالا را برای فروش در اینجا از کارخانه ما خریداری کنید. برای دریافت لیست قیمت و نمونه رایگان با ما تماس بگیرید.

(0/10)

clearall