عملکرد فرآیند ریختهگری آلیاژهای آلومینیوم به طور کلی به عنوان ترکیبی از آن ویژگیهایی شناخته میشود که در طی فرآیند قالبگیری، کریستالیزاسیون و خنکسازی برجستهتر هستند. سیالیت، انقباض، سفتی هوا، تنش ریختگی، جذب هوا.
1. فعالیت
فعالیت به توانایی مایع آلیاژی برای پر کردن قالب اشاره دارد. اندازه فعالیت تعیین می کند که آیا آلیاژها می توانند ریخته گری های بزرگ را جعل کنند یا خیر. آلیاژهای یوتکتیک در آلیاژهای آلومینیوم بهترین فعالیت را از خود نشان می دهند.
عوامل زیادی بر فعالیت تأثیر میگذارند که مهمترین آنها هویت، دما و وجود ذرات جامد اکسیدهای فلزی، ترکیبات فلزی و سایر آلایندهها در مایع آلیاژی است. با این حال، عامل بنیادی خارجی ناهمواری دما و فشار ریختن (که معمولاً به عنوان سر ریختن شناخته می شود) است.
در تولید واقعی، در محیطی که آلیاژ تعیین شده است، علاوه بر تقویت فرآیند ذوب (حذف اسانس و سرباره)، بهبود فرآیند ریخته گری (نفوذپذیری قالب ماسه، گاز خروجی قالب فلزی و دما) نیز ضروری است. و دمای ریخته گری را بدون تأثیر بر کیفیت ریخته گری بهبود می بخشد و از فعالیت آلیاژ اطمینان می یابد.
2. انقباض
انقباض یکی از ویژگی های اصلی آلیاژهای آلومینیوم ریختگی است. به طور کلی، آلیاژها را می توان به سه مرحله از ریختن مایع تا انجماد و سپس خنک شدن تا دمای اتاق تقسیم کرد، یعنی انقباض مایع، انقباض انجماد و انقباض جامد. انقباض آلیاژها تأثیر تعیین کننده ای بر کیفیت ریخته گری دارد که بر اندازه حفره های انقباض، ایجاد تنش، تشکیل ترک ها و تغییر اندازه ریخته گری تأثیر می گذارد. به طور کلی، انقباض ریخته گری به انقباض حجمی و انقباض خطی تقسیم می شود. در تولید عملی، معمولاً از انقباض خطی برای اندازه گیری انقباض آلیاژها استفاده می شود. انقباض آلیاژهای آلومینیوم که معمولاً به صورت درصد بیان می شود را انقباض می گویند.
