پوشش برای اطمینان از دوام و مقاومت در برابر خوردگی ساختمان در نظر گرفته شده است. کاربردهای مختلف می توانند با انتخاب پوشش ها، پوشش ها و ضخامت های مختلف، عمر خدمات را برآورده کنند.
آبکاری، پوشش های عمومی برای پوشش های رنگ معماری گالوانیزه گرم و گرم غوطه ور آلومینیوم روی است. برای پوشش رنگ، زمینه های کاربرد دو بستر چندان متفاوت نیستند و در یک محیط نسبتاً اسیدی، یک بستر آلومینیوم-روی اندود انتخاب بهتری است. برای محیط های مرطوب و قلیایی مزایای مقاومت به خوردگی بستر گالوانیزه منعکس می شود.
پوشش، پوشش های بالای پوشش های کویل که معمولاً مورد استفاده قرار می گیرند پلی استر (PE)، پلی اورتان (PU)، پلی استر اصلاح شده سیلیکونی (SMP)، فلوروکربن (PVDF)، و پلی استر مقاوم به آب و هوا بالا (HDP) هستند.
برای براق، در استفاده در فضای باز از پانل های پوشش داده شده با رنگ، از دست دادن نور اولین پدیده است، به ویژه برای محصولات براق بالا، از دست دادن اولیه نور بسیار سریع خواهد بود.
هنگامی که براق به حدود ۲۰ کاهش یابد، مدت زیادی طول خواهد کشید. این پدیده در چند ماه استفاده رخ خواهد داد. بنابراین پانل های پوشش داده شده رنگی برای ساختمان های فضای باز به طور کلی کم نور هستند.
بر اساس این گزارش و نتایج آزمون خوردگی مرتبط، لایه پوشش جلویی ۲۰ میکرومتر یا بیشتر می تواند به طور مؤثری از نفوذ رسانه های خورنده جلوگیری کند.
محصولات PVDF نیاز به یک فیلم پوشش ضخیم تر دارند. الزامات پوشش پشت به کاربرد بستگی دارد. پانل ساندویچ تنها به یک لایه پرامین قابل پیوند نیاز دارد.
ورق فولادی نمایه شده نیز به دلیل محیط خورنده داخل سالن لازم است که با دو لایه پوشش داده شود و حداقل ۱۰ میکرومتر ضخامت دارد.
