یکی از معایب نورد سرد این است که در مورد انواع موادی که می توان در این فرآیند استفاده کرد، محدودیت هایی دارد. به عنوان مثال، موادی مانند آلومینیوم یا مس باید قبل از پردازش آنیل شوند تا از ترک یا شکستگی ناشی از تنش به دلیل کرنش های داخلی ایجاد شده در طول تغییر شکل جلوگیری شود. یکی دیگر از نقاط ضعف احتمالی این است که قطعات مستعد سایش ابزار هستند، به این معنی که ممکن است برای حفظ کیفیت و دقت نیاز به تعویض مکرر داشته باشند. علاوه بر این، در مقایسه با نورد گرم، گزینههای کمتری برای کنترل تحملها وجود دارد، زیرا کاهش ضخامت مواد، طیف محدودی از اشکال و اندازهها را برای تجهیزات نورد سرد ایجاد میکند.
نورد سرد فرآیند عبور فلز از یک رول در دمایی کمتر از دمای تبلور مجدد آن است. این باعث افزایش استحکام تسلیم و سختی فلز می شود. این امر با وارد کردن عیوب به ساختار کریستالی فلز و در نتیجه یک ریزساختار سخت شده که از لغزش بیشتر جلوگیری می کند، به دست می آید. از آنجایی که فلز در دمای اتاق است، شکل پذیری آن کمتر از فلزات بالاتر از دمای تبلور مجدد آنها است.
معایب نورد سرد:
1. استرس پسماند بر روی مقطع وجود دارد که بر عملکرد ضد کمانش فولاد تأثیر می گذارد.
2. از آنجایی که مقاومت پیچشی آن نسبتاً ضعیف است، هنگامی که با خمش فشرده می شود، به راحتی می توان آن را معکوس کرد.
3. ضخامت فولاد نازک است، بنابراین توانایی تحمل بارهای متمرکز محلی ضعیف است.
4. کاهش کوچک باعث تنش سطحی و توزیع تنش ناهموار خواهد شد.
5. بنابراین، عملیات بازپخت بعدی برای کاهش شکل پذیری مورد نیاز است.
6. تجهیزات مورد استفاده در این فرآیند بزرگ و گران است.
